Rośnie na łąkach, pastwiskach, przy drogach i lasach. Widzimy ją, zbierając grzyby i leśne owoce. I chociaż dotknięcie parzących liście nie jest przyjemne, pokrzywa – bo o niej dziś piszemy – to roślina, która powinna być częstym gościem na naszych stołach i w domowych apteczkach.

Naukowcy twierdzą, że pokrzywa zwyczajna to jedna z najcenniejszych roślin stosowanych w fitoterapii. Jest zaliczana do do tzw. roślinnych akwaretyków, czyli leków moczopędnych, leczących stany zapalne i zakażenia bakteryjne układu moczowego. Jej niezwykłe właściwości lecznicze znali starożytni lekarze, m. in. Hipokrates. Znacznie później wartość pokrzywy doceniła św. Hildegarda i Paracelsus. Co ciekawe, pokrzywa to także bardzo ważny element symboliczny, który znaczył wiele dla dawnych ludów. Przez Słowian uważana była za roślinę magiczną wykorzystywaną w celu ochrony przed złymi urokami.

Zanim zaczniemy wykorzystywać pokrzywę w leczeniu dolegliwości, musimy wiedzieć, kiedy pokrzywę należy zrywać. Najlepsza jest oczywiście wiosna, kiedy na pędach pojawiają się pierwsze listki. I to one właśnie przynoszą najwięcej korzyści dla naszego organizmu i – w przeciwieństwie do wyrośniętych liści – są najsmaczniejsze (jako podstawa zupy pokrzywowej). Pamiętajmy więc, że do celów leczniczych najlepsze są liście, zbierane przed kwitnieniem oraz korzenie – wykopywane jesienią lub wczesną wiosną. Surowcem, równie często stosowanym, jest sok uzyskiwany ze świeżych pędów.

Co nam daje pokrzywa? Przede wszystkim leczy pierwsze i drugie stadium przerostu gruczołu krokowego. Jest skuteczna w leczeniu zaburzeń oddawania moczu oraz stosowania w celu pobudzenia układu odpornościowego w walce z toczniem. A poza tym stosowana jest w celu zmniejszenia alergii, obniżenia poziomu cholesterolu, mocznika, chlorku sodu; redukcji stanów zapalnych, łagodzenia bólu, zahamowania wypadania włosów, rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia krwi.

Pokrzywa pozytywnie wpływa ona na proces leczenia ran. Lekarze polecają ją jako środek przeciwzapalny w chorobach reumatycznych oraz zwiększający diurezę (moczopędność) w stanach zapalnych dróg moczowych. Pokrzywa sprawdza się więc w leczeniu obrzęków, kamicy nerkowej i chorób woreczka żółciowego. Ponadto wpływa na procesy trawienne oraz obniża temperaturę ciała.

Napar z pokrzywy można stosować pomocniczo w przypadku cukrzycy, nieżytach żołądka, nieżytu śluzowo-błoniastego jelit, bólach głowy, chorobach płuc, trądziku oraz ogólnego osłabienia. Doustne stosowanie pokrzywy zaleca się jako środek wspomagający leczenie różnego rodzaju krwawień, m.in. krwawych wymiotów, krwinkomoczu, krwawienia macicznego oraz krwawienia z nosa.

To oczywiście nie wszystkie właściwości lecznicze pokrzywy zwyczajnej. O innych piszemy w artykule naukowym opublikowanym w Czytelni Medycznej. Tam znajdziecie także opis preparatów pokrzywowych, dostępnych na rynku, oraz sposoby ich stosowania.

Zachęcamy do lektury!

Foto.: Pixabay.com